Minnelijk akkoord

Een veel geprobeerd middel om schulden te saneren is het zogenaamde minnelijk akkoord. Doorgaans wordt dit aangeboden middels een brief aan alle schuldeisers. In die brief wordt de crediteuren dan gevraagd om afstand te doen van hun vordering tegen betaling van een percentage daarvan.
Het zit in de natuur van een schuldeiser om daar niet zomaar mee akkoord te gaan. Dat geldt temeer bij lage percentages die in de praktijk vaak worden aangeboden.

 

De slagingskans van een minnelijke regeling is om die reden dan ook gering. In beginsel zullen namelijk alle schuldeisers akkoord moeten gaan. Dat is bijvoorbeeld de regel bij een minnelijke regeling die voorafgaat aan de aanvraag van een schuldsaneringsregeling in het kader van de WSNP. Omdat het bijzonder moeilijk is om alle schuldeisers akkoord te laten gaan, slagen minnelijke akkoorden vaker niet dan wel. Niettemin zijn er talloze voorbeelden waarbij een minnelijk akkoord wel succesvol is geweest.

 

Ook het zo dat een schuldeiser onder omstandigheden gedwongen kan worden akkoord te gaan met een minnelijke regeling. Daarbij valt bijvoorbeeld te denken aan crediteuren die dwarsliggen terwijl duidelijk is dat het minnelijk akkoord voor hen het maximaal haalbare is.

^ Naar boven